Uzun mesafe ilişkiler bence insanı çılgına çevirir, ama kimse bunu açıkça söylemez. Ben 2018'de Galata'dan Bursa'ya taşındığımda sevgilimle "biz başarırız" dedik, haftada üç gün video arama rutini tuttuk. Bir buçuk ay sonra anladım ki, ekrandan bakılan insanla ekrandan bakılmayan insan iki farklı şey. Mesela, o evde birisi geçse, ben onu görmiyorum ama onun ifadesi değişiyor. Gözümde o, hala aynı kişi gibi görünüyor. Sonra, bir hafta sonu Bursa'ya gidip on saat birlikte olunca, ekrandaki insan ile gerçek insan arasındaki fark çok açıklık kazandı. Mesafeli ilişkiler güveni değil, sabırlılığı test ediyor; ben de sabırlılığımın sınırını buldum.