Uzun mesafe ilişkiler, insanın kendini ikiye bölme sanatıdır. 2014'te Galatasaray'dan Fenerbahçe'ye transfer olan sevgilimle yaşadım bunu. Evet, aynı şehirdeydik ama trafik öyle bir şeydi ki, haftada iki gün görüşebiliyorduk. Her akşam Discord'da oturur, o bilgisayarında oyun oynarken ben telefonda onu dinlerdim. Gerçek konuşma değil, yan yana sessiz bulunmaktı bu. Üç ay sonra anladık ki, mesafe sadece kilometrede değilmiş. Rutin olmuş sohbetler, "nasılsın" soruları, cevaplarını bildiğimiz sorular. En çok da, birbirimizin günü hakkında hiç fikrimiz olmadığını fark ettik. O çalışırken ben futbol izliyor, ben işten çıkarken o arkadaşlarıyla barda oluyordu. Mesaj gecikmesi değil, yaşamın gecikmesi vardı. Beş ayda bitti. Uzun mesafe ilişkiler, insanları birbirinden uzaklaştırmak için tasarlanmış gibi geliyor bana.