2018 yazı, Eskişehir’den İzmir’e taşındım. Sevgilim hâlâ Eskişehir’de, ben ise bir kutu koltuğun üstünde, akşamları Discord’da buluşuyoruz. O, “şehirde yağmur var” deyince ben de bomboş balkonda bulutlara bakıyorum, sanki aramızda internet kablosu değil, yağmur damlaları var. Her gün aynı saatte “ne yaptın?” sorusunu sormak bile garip geliyor bir noktadan sonra; çünkü cevabı hep aynı: “sen yoktun.” Bir keresinde ona Kargo’dan kitap sipariş ettim, yanlışlıkla kendi adresime göndermişim. O kutuda aşk mı vardı, yoksa Eskişehir’in tozu mu, hâlâ bilmiyorum.