2018'de ben evimi Antalya'dan İstanbul'a taşıdığımda, eşimle aramızda uzun mesafeli bir ilişki başladı. Her cumartesi sabahı, otobüsle İstanbul'a gelip, pazar akşamı geri dönüyordu. Bu düzen, ilk aylarda oldukça yıpratıcıydı; sanki her hafta sonu yeniden bir bavul açıp kapatıyorduk. Üçüncü ayda, kendimizi "haftanın hangi günüydü?" diye birbirimize sorarken buldum. Bu sürekli seyahat hali, bende bir türlü yeni evime yerleşememe hissi yaratıyordu. Her eşya, sanki geçici bir durakta bekliyormuş gibiydi.