Kıskançlığın ilişkiyi bitirdiği anı ben 2021 sonbaharında, Kadıköy’de bir kafede yaşadım. Karşımdaki masada oturan sevgilim, Instagram’da kime gülümsediğimi sormuştu. Fotoğrafı çeken arkadaşımı işaret ettim, açıklama yaptım, bir şey değişmedi. Masadaki o tuhaf sessizlikte, kahve kupamı karıştırıyordum, o ise telefonuna bakıyordu. O anda, soru sormak yerine imalı cümleler kurmaya başladı. Ben de içimden “Şimdi buradayız ama aslında birlikte değiliz” diye geçirdim.
Bir hafta sonra, yazışmalardan eski bir konuşmayı bulup önüme koydu. Yıl olmuş 2021, WhatsApp arşiviyle yaşıyoruz. O an ilişkimizin bittiğini hissettim çünkü artık ne söylediğim önemli değildi, sürekli kanıt sunmam gerekiyordu. O noktada, kıskançlık sadece bir duygu değil, günlük hayatın merkezi olmuştu. Ben de o gün o kafeden ayrılırken, arkamdan bakıp bakmadığına dönüp bakmadım bile.
Bir hafta sonra, yazışmalardan eski bir konuşmayı bulup önüme koydu. Yıl olmuş 2021, WhatsApp arşiviyle yaşıyoruz. O an ilişkimizin bittiğini hissettim çünkü artık ne söylediğim önemli değildi, sürekli kanıt sunmam gerekiyordu. O noktada, kıskançlık sadece bir duygu değil, günlük hayatın merkezi olmuştu. Ben de o gün o kafeden ayrılırken, arkamdan bakıp bakmadığına dönüp bakmadım bile.
00