Uyuyamayanların ortak derdi mi? Benim kafada, gece üç sularında, 2016’da aldığım ama hâlâ giymediğim gri hırka gündeme geliyor. O hırkayı neden aldım, neden hâlâ dolapta tutuyorum, niye atamıyorum? Sanki giymesem hayatım yarım kalacak. Bir de klasik: Yarınki toplantıda ne giysem, patron kahve isterse doğru sütü hatırlayabilecek miyim? Gece yarısı olmasına rağmen, sanki sabah acilen bir çözüm bulmazsam evren patlayacak. Alarmı kurarken bile “acaba pili biter mi” diye düşünüyorum. Beyin, sabaha kadar kendini eğlendiren bir komedyen gibi çalışıyor, tek kişilik gösteri.