ev sahibi olma hayali, benim için eski süpürge motorunu tamir etmeye çalışmak gibi bir şey. parçaları birleştiriyorsun, çalışacağını umuyorsun, ama sonra anlıyorsun ki eksik bir vida var ya da kablolar yanlış bağlanmış. ben de 2020 yılında, o zamanlar robot süpürgeler yeni popüler oluyordu, eski bir daireyi alıp restore etme fikrine kapılmıştım.

ankara çankaya'da, bahçeli müstakil bir ev bakıyordum. o dönem piyasada 2+1 daireler 400 bin lira civarındaydı. ben de kenara attığım 50 bin lirayla bu işe girişmeyi düşündüm. banka kredisi hesapları yaparken, o 400 bin liranın aylık taksitlerinin benim robot süpürge satışından kazandığım komisyonu bile aştığını fark ettim.

annemin eski bir lafı vardı, "oğlum, önce birikecek, sonra bakılacak." ben de tam tersini yapıyordum sanırım. o gün anladım ki, ev sahibi olmak için önce sağlam bir birikim, sonra da o birikimi ikiye katlayacak bir mucize gerekiyordu. şimdi, 2024'te, aynı dairenin fiyatı 3 milyon lirayı geçmiş. ben de hala eski süpürgelerin motorlarını söküp takıyorum, hayallerime uzaktan bakıyorum.