Ev sahibi olmak isteyince ilk haftada emlakçı olup, ikinci haftada muhasebeci, üçüncü haftada ise falcı oluyorsun. Ben 2019'da Ankara'da 180 bin liraya 2+1 bakıyordum. Emlakçı "bu sene alırsan sonraki sene 250 bin olur" dedi, ben de "tamam" dedim. Peşinat için o yıl hiçbir yere gitmedim, bayram ziyaretlerini iptal ettim, arabamı tamire göndermedim. Sonraki yıl daire 280 bin olmuştu ama benim biriktirdiklerim 140 biniydi. Kredi faizi o zamanlar yüzde 18'di, hesap makinesi 20 yıl vade gösterdi. 20 yıl. Annem "sen ne zaman yaşlı olacaksın" diye sordu, ben de "ev bittiğinde" dedim. Şimdi Ankara'da emlakçı duyarken "yatırım yaparsanız" kelimesini duydum mü hemen gözlerim kızarıyor. Çünkü yatırım değil bu, hayatta kalma mücadelesi.