Sosyal medyayı bıraktıktan üç ay sonra fark ettim ki, boş zamanım sonsuz değilmiş, sadece daha önce hiç görmemiş. 2023 Ocak'ta Twitter'ı sildim, ilk haftada cebime otuz kere el attım, hiç var olmayan bildirimleri kontrol etmeye. Metrodaki yolculuğum değişti, insanları gözlemlemek başladı. Bir gün tramvayda otuz dakika hiç kimseyi tanımayan bir adamın yüzünü izledim, ne yapıyor, ne düşünüyor diye merak ettim. Eskiden bunu yapamıyordum çünkü telefon beni çağırıyordu. Şimdi akşamları öğleden sonra çalışmanın yorgunluğu gerçek, yalan değil. Yatağa yatıyorum ve beynimde hiç kimsenin başarısı, tatili, yeni aşkı yok. Sadece benim günüm var. Bu çok tuhaf bir huzur.