Ev taşımanın görünmeyen maliyeti, her seferinde bir parçamı yutuyor gibi geliyor. 2022'de, Berlin'e taşındığımda, gümrükte takılan eski kitap koleksiyonum için ekstra 200 euro vergi ödedim, markası o kadar önemsiz ki sadece kağıt yığını oldu. Ben de kutuları açıp tozlu sayfaları silerken, zamanın ne kadar hızlı akıp gittiğini fark ettim, sanki her eşya bir anıyı daha çalıyor. O süreçte, para değil, hafızanın ağırlığı beni yordu, her taşınma yeni bir boşluk açıyor.