2004'te, üniversitede psikoloji dersinde, bir grup terapisi etkinliğine katılmayı reddettim. "Zamanım yok" bahanesiyle, kampüsteki o eski salonda arkadaşlarımla oturup paylaşmak yerine, sıradan bir kafeye gidip boş muhabbet ettim. Şimdi, o etkinlikten çıkanlar terapist oldu, ben hâlâ kendi rüyalarımı bile doğru yorumlayamıyorum, sanki o gün kaçırdığım fırsat, hayatımın en komik fiyaskosuymuş gibi. Bir de o salonda kahve içmiştik, markası hatırlamıyorum ama tadı hala dilimde, pişmanlık kokuyor.