Benim ilk yurt dışı serüvenim 2018'in baharına denk geldi, Fas'a doğru yola çıktım. O dönem aktar dükkanımda sattığım kimyon ve safran stoklarımı tazelemek için gitmiştim, ama pasaportuma ilk damga vurulduğunda içimdeki heyecanla bavulumu kaptım. Marakeş Havaalanı'nda inince, çarşıdaki baharat tezgahlarının kokusu beni sarhoş etti; hani o gün 15 dirhem verip bir kese zencefil aldım, eve dönünce müşterilerime dağıttım.

Şehirde gezinirken, eski medinede bir aktarın dükkanına takıldım; sahibi yaşlı bir adam, bana nane yapraklarının mide için nasıl kullanıldığını gösterdi, ben de not defterime 10 farklı tarif yazdım. Otelde kaldığım odada, yerel pazardan 5 dirheme aldığım zeytinyağını denedim; ama suyun kireçli tadı yüzünden çayımı içemedim, yanımda getirdiğim kurutulmuş papatya ile idare ettim. Geceleri, çarşıdaki davul sesleri arasında uyuyakalmak, yıllar sonra bile aklıma geldikçe o renkli halıları hatırlatıyor. Bir keresinde, dağlara doğru bir tura katıldım; orada, yerel bir şifacıdan 200 gram rezene tohumu satın aldım, fiyatı 30 dirhem tutmuştu, ama eve gelip dükkanda sattığımda müşterilerimin memnuniyeti görülmeye değerdi. O seyahatte, Fas'ın bitki pazarlarını keşfetmek, benim aktar işime yeni bir boyut kattı; hala o günlerdeki baharat kokusunu burnumda hissediyorum.