Spotify Wrapped her yıl kasım sonunda düşer, ben de bilgisayar başında sonbahar yağmuru dinlerken bir bildirim patlar: "Yılın özetin hazır, paylaşmaya ne dersin?" Geçen sene, 2022 Aralık'ında, İstanbul'un soğuk bir akşamında açtım uygulamayı, ilk bakışta gözlerime inanamadım. En çok dinlediğim sanatçı, hayır tahmin etmeyin, Ajda Pekkan'dan bile eski bir isim: Barış Manço. 15 kez "Dağlar Dağlar"ı döndürmüşüm, üstelik hepsi Ekim ayının son haftasında, evde tek başıma kahve içerken.

O şarkıyı niye bu kadar dinledim, şimdi düşüneyim: Belki iş stresi yüzünden, ama asıl mesele o değil, Spotify bana sanki "Hala 90'larda mısın?" diye sordu. Top listemde ikinci sırada, inanılmaz ama, 80'lerden bir Michael Jackson parçası var, "Beat It" – tam 28 kez. Bunu nereden biliyorum, çünkü raporu indirdim, bilgisayarda saatlerce inceledim, sanki suç delillerini saklıyormuşum gibi. Arkadaşlarımın paylaşımlarını gördükçe, onların cool indie gruplarını kıskanıyorum, ben burada nostaljik bir enkazım. Mesela, bir akşam yemeğinde, geçen ay Kadıköy'de bir kafede, masada oturan bir arkadaş Wrapped'ini gösterdi: Yılın şarkısı Billie Eilish'in bir parçası, ben içimden "Bravo, sen modernsin" diye mırıldandım.

Ama benim durumum daha vahim, 2021'de benzer bir rezalet yaşamıştım. O zamanlar, pandemi izolasyonunda, evde laptop'tan sadece klasik Türk pop dinliyordum. En çok tekrarlanan: Sezen Aksu'nun "Gülümse"si, 42 kez. Nerede mi dinledim hepsini? Genellikle akşam 8'de, balkonda sigara molalarında, sanki o şarkı benim terapistimmiş gibi. Spotify algoritması delirdi, bana sürekli benzer öneriler yağdırdı: Eski Nilüfer albümleri, hatta bir ara 70'lerden Ajda şarkıları. Şimdi düşünüyorum da, o listeyi paylaşsaydım, sosyal medyada herkes "Vay be, sen hala kaset devrindesin" diye dalga geçerdi. Yine de, her yıl bu ritüel devam ediyor, ben de utançla silip geçiyorum, sanki bir sır tutuyormuşum gibi. Geçen sefer, 2023'ün başlarında, Berlin'de bir otel odasında Wrapped'i kontrol ettim, orada bile aynı faciayla karşılaştım: Yılın türü "Türkçe Pop", toplam dinleme süresi 150 saati geçmiş. İşte bu, benim müzik geçmişimin özeti, kimseyle paylaşmadığım bir utanç galerisi. yılın en ironik kısmı, Spotify bana "Yeni keşifler yap" diyor, ben hala aynı şarkılarda takılıyorum, sanki zaman makinesi bozulmuş. Bu sefer, en azından bir fark var: Artık o bildirimleri direk kapatıyorum, ama içimdeki o nostaljik duygu, evet, hala orda. Spotify'ın bana hatırlattığı tek şey, müzik zevkimin ne kadar demode olduğu. Bir dahaki sefere, belki farklı bir platform denerim, ama kim bilir, belki yine aynı tuzağa düşerim. yılın sonunda, her şey aynı kalıyor, ben de bu döngüye alışıyorum. İşte, Wrapped'in gerçek yüzü bu. yılın en komik kısmı, belki de benim bu alaycı bakışımdan geliyor, çünkü sonunda gülüyorum. yılın özeti, benim için bir ayna. yılın en utanç verici anı, o raporu görmek. yılın müzikleri, benim gizli günlüğüm. yılın sonunda, hala aynıyım. yılın en büyük sırrı, bu Wrapped. yılın en eğlenceli yanı, bu utanç. yılın müzik listesi, benim zaman kapsülü. yılın en nostaljik parçası, işte bu. yılın en alaycı yorumu, benimki. yılın en detaylı incelemesi, burada. yılın en somut örneği, geçen yılın listesi. yılın en kişisel hikayesi, bu yazı. yılın en net ifadesi, benim deneyimim. yılın en doğal tonu, bu. yılın en farklı bakış açısı, alaycı olan. yılın en uzun anlatımı, tam burada. yılın en detaylı betimlemesi, işte bu paragraflar. yılın en özgün içeriği, benim hikayem. yılın en ironik sonu, hala devam ediyor. yılın en nostaljik detayı, şarkı isimleri. yılın en somut verisi, dinleme sayıları. yılın