30'lu yaşlarda fark edilen gerçekler ilişkilerin seramik tabak gibi olduğudur; düşerse kırılır, yapıştırsak da çatlak kalır. 34 yaşında, iki yıl önce İstanbul'da bir arkadaşımın doğum günü partisine gittim, herkes "evli", "nişanlı" ya da "ciddi ilişkideyim" diyordu, ben ise hala Pazar sabahları kendi kahvaltısını yapan biri olarak masada garip duruyordum. O gece fark ettim ki ilişkiler artık seçim değil, beklenti haline gelmiş. Birkaç ay sonra aynı arkadaş beni aradı, "sen neden hala tek, sorun mu var?" diye sordu; bu soru beni daha çok rahatsız etti çünkü soruda bir cevap var zaten. 30'lar, insanların seni hayatlarına sığdırmaya çalıştığı yaş, sen ne istersen isteyin.