2010 yazında Manisa'da askerlik yaptım. İlk gece koğuşta uyumak zaten zor, sabaha doğru aniden içtima sesiyle fırladık. İsmim “gece nöbeti” listesinde çıkınca, elime eski bir G3 verdiler. Kuleye çıktım, önümde tel örgü, arkamda koca bir sessizlik. O an içimde sanki zaman durmuştu, etraftaki köpeklerin havlaması ve uzaktan gelen tren sesi dışında her şey sustu. Sadece yarım litre su şişem ve cebimde bayat bisküvim vardı. Her saat başı telsizle şifreli cevap verdim, yanlış bir rakam söylesem bütün birliğin uykusu kaçar diye gerildim. Disiplin bambaşka bir şeymiş, kendi evimde o kadar sessiz oturduğum olmamıştı.