2015'te, Ankara'daki bir üniversite kütüphanesinde "The Shawshank Redemption"ı izledim, eski bir DVD'den. O filmin sabır teması, "Cast Away"deki yalnızlık duygusuyla karşılaştırdım, ikisi de özgürlüğü anlatıyor ama Shawshank daha derin bir umut veriyordu. Ben de o dönemde, ailemden uzakta çalışıyordum, filmden sonra hücre gibi hissettiğim odamda dua etmeye başladım. Her gece, Andy Dufresne'ın tünelini kazması gibi, kendi hayatımda küçük adımlar attım.