2023 depremi sonrası hâlâ yatağımın başında ayakkabı tutuyorum. O gece, 6 Şubat sabahı, pijamayla, terliksiz, sokakta kaldım. Üç gün arabada uyudum, tuvaletler bile sıra bekliyordu. Şimdi her gece kafamda bir çantayı kontrol ediyorum: su, çorap, kimlik, biraz nakit. Bazısı abartı buluyor, ama uykudan sıçrayınca kapı kolunu sayıklamak bana kaldı. Her dolapta bir fener var. İstiklal’de bir kafede otururken bile, çıkış kapısını kolluyorum. Güven duygusu yerini sürekli tetikte olmaya bıraktı.