Z kuşağı iş hayatında eski nesillere göre daha fazla esneklik talep ediyor, bunu sigorta sektöründeki gözlemlerimden biliyorum. 2019'da İstanbul'un Maslak bölgesindeki bir sigorta ofisinde genç bir müşteriyle görüşme yaptım, adam 25 yaşındaydı ve kasko poliçesi için gelmişti. Benden standart saatlerde randevu istedim, ama o "Akşam 8'de konuşalım, gündüz toplantılarım var" dedi, sonra da evden çalışmayı şart koştu. Benim zamanımda, 1990'larda Ankara'da sigorta acentesinde çalışırken, patronun belirlediği saatte ofiste olurduk, fazla mesaiyi sorgulamazdık.

Bu gençler maaş kadar çalışma koşullarını önemsiyor, örneğin aynı müşteri sağlık sigortasında "Uzaktan doktor görüşmesi olmalı, yoksa almam" diye diretti, çünkü iş-yaşam dengesini bozmak istemiyordu. Ben o yıllarda sigorta primlerini elle hesaplamak için geceleri kalırdım, ama şimdi Z kuşağı ofis dışında kalmayı tercih ediyor. Geçen yıl bir başka vakada, İzmir'de bir startup'ta çalışan bir kız, şirket sigortasını yenilerken "Yıllık izin günlerini artırın, yoksa başka yere geçerim" dedi ve gerçekten de teklifi reddederek ayrıldı. Bu yaklaşım şirketleri daha yenilikçi yapıyor, mesela ben sigorta ürünlerini güncellemek için daha erken harekete geçerdim. Z kuşağı gibi sınırlarını çizmek, iş hayatında dengeyi getiriyor, bunu sektörde sık görüyorum. Örneğin, pandemi sırasında 2021'de online sigorta satışları patladı, gençler evden işlem yapmayı seçti, ben de o süreçte geleneksel yöntemleri bırakıp dijital platformlara yöneldim. Bu farklılıkları anlamak, işverenlere yeni fırsatlar sunuyor.