Trabzon'da yaşayan bir öğretmen olarak maaşım gelince ilk işim faturalara gitmesi. Geçen ay elektrik faturası 1200 lira çıktı, geçen sene aynı ayda 680 liraydı. Soğuk algınlığı olmadığı halde ısıtmayı kısmak zorunda kaldım, çünkü sıcaklık artınca fatura daha da patlar. Okul öncesi kızım odasında battaniyeye sarılı uyuyor, ben de "çocuk sağlığı için serin oda iyi" diye kendimi avutuyorum. Markette alışveriş yapana bakılırsa insanlar ancak temel ihtiyaçları alıyor, seçim yapma lüksü kalmamış. Dün bir veliye ödev kitabı paraları hakkında konuştum, bazı aileler çocuklarının kitap almak yerine fotokopi çekmeyi seçiyor. Eğitim malzemeleri bile seçilir hale geldi, bu benim okutuş şeklimi değiştirecek kadar acı bir durum.