Geçen ekim ayında, sabah 6'da alarm çalınca, "Nane çayı demezsem günüm rezil olur" diye mırıldandım ve yatağa yapıştım. Oysa nane yapraklarını akşamdan hazırlamıştım, ama uyanınca mide asidimi bahane ettim, sanki koşarsam rahatsızlanacakmışım gibi. Benzer şekilde, geçen kasım'ın ortasında, ıhlamur kaynatmak için erken kalkmayı erteledim; evdeki ocağın sesi bile beni yataktan kaldırmadı, sonuçta bitkisel rahatlama rutinim kazandı. Bu mazeretlerle, neredeyse her hafta sonu park yerine mutfağa yöneldim.