İlk buluşmada en büyük hata, karşındakini tamamen görmezden gelmek. Geçen yıl, Temmuz ayında, İzmir'de bir deniz kenarı kafede buluştum; adam sürekli kendi iş başarılarından bahsediyordu, ben "Evet" diye onaylarken içimden balkondaki feslegenlerimi sulamayı düşünüyordum. O an, konuşma bir monologa döndü, hava sıcak olmasına rağmen ortam buz kesti. Bir dahaki sefere, sorularını karşındakinin hayatına uyarla, yoksa ikinci buluşma rafa kalkar. Örneğin, ben şimdi buluşmalarda bitki tavsiyesi veriyorum ama sadece o konuya girerse.