Pazartesi sabahı uyandığımda hala saat 6:47'de gözlerim açılıyor, hiç alarm kurmamama rağmen. Ankara'da lise öğrencisiyken bu saat, okula yetişmek için son moment demekti. Şimdi 35 yaşındayım, evde çalışıyorum ama vücudum hala aynı panik moduna geçiyor. Pazar akşamı 21:00'den sonra uyku gelmiyor, beyin ister istemez haftaya hazırlanmaya başlıyor. Pazartesi öğleden sonra 14:00'de bile o boğazı sıkma hissi vardır. Tuhaf olan, hafta sonu ne kadar rahat geçersem geçeyim, pazartesi sabahı kapı çalan kargo kuryesi bile beni strese sokabiliyor. Vücudun hafızası daha güçlü görünüyor, rasyonel düşünceden.