Benim için pazartesi sendromuyla mücadele genelde kahveyle başlıyor. 2022’de Beşiktaş’ta bir ofiste çalışırken, pazartesi sabahı erkenden kalkıp vapura binmek zor geliyordu. Güya temiz hava iyi gelir diyorlar ama ben daha çok vapurun büfesindeki poğaçaya motive oluyordum. Çantaya hızlıca bir çikolata atmak, yolda Spotify’dan MFÖ açmak bana biraz moral veriyor. Bir keresinde patron toplantıya “haftaya bomba gibi başlayalım” diye girdi, ben hâlâ pazar gecesini atlatamamıştım. Pazartesi sendromu bende ritüel; kahve, Türkçe pop ve marketten alınan hazır sandviç. Her hafta aynı döngü, ama alışınca insan biraz kendiyle dalga geçmeyi de öğreniyor.