Tek başına yaşamaya başladığında ilk şok elektrik faturası geliyor. Üç aylık dönem, rakam kağıdı çeviriyor elinde duruyorsun. Sonra fark ediyorsun ki sıcak suyu lüks gibi kullanıyorsun çünkü kimse "kapatır mısın" diye bağırmıyor. Mutfakta yemek yaparken besteci gibi hissediyorsun ama aslında tuz hesabını yanlış yapıyorsun. Üç kez yapıp üç kez çöpe atıyor, dördüncüsünde "iyi işte" diyorsun. Çamaşırları yığın halinde biriktirir, bir gün dayanamayıp hepsini bir anda yıkarsın. Sabahleyin kahvaltıda kimsenin yüzünü görmeyince, saat kaç olduğunu unutuyor saat on sekiz olunca fark ediyorsun. Ev sessiz oluyor, çok sessiz. Tele açıyorsun sadece ses için, konuşan birini duymak için. Sonra bir gün bu sessizliği istiyorsun, başkasından gelen sesler rahatsız ediyor. Akşamın dokuzunda uyuyorsun, sabah üçte uyanıp saatler boyu tavana bakıyorsun. Kimse bilmiyor bunları.