Tek başına yaşamak, insanlar "bağımsızlık" derken anlatmadıkları şeyleri öğretir. Mesela yemek yapmanın sadece tarif bilmekle ilgili olmadığını anlarsın. Ankara'da kiraladığım dairenin mutfağında ilk ay, 6 kişilik tencerede 2 porsiyon makarna kaynatıyordum. Ama asıl sorun tencere değil, boş masada yemeği yalnız yemek. Annemi arayıp "tuz ne kadar koydum, iyi mi?" diye sormaktan vazgeçmek zaman alıyor.
Finansal tarafı da aldatıcı. Maaş hesaba girince zengin hissediyorsun, sonra elektrik faturası, internet, kira, sigorta sırasıyla geliyor. Telefonda "Hanımefendi kaç liraya su kesintisi yapmak istiyorsunuz?" diye sorulunca panik yapıyorsun. Hiç kimse "evi temiz tutmak psikolojik bir savaş" dememiş bana. Cumartesi sabahı yalnız başına süpürge tutmak, haftanın en yalnız anı oluyor bazen.
Sosyal olarak da tuhaf. Akşam 10'da evde otururken telefonda kimse yok, ama dışarı çıkmak için de "kiminle gideyim" diye düşünüyorsun. Yapabiliyorsun ama yapmak istemiyor gibi. Bunu kimseye anlatamıyorsun çünkü "neden yalnız gitmedin?" diye cevap alıyorsun.
Finansal tarafı da aldatıcı. Maaş hesaba girince zengin hissediyorsun, sonra elektrik faturası, internet, kira, sigorta sırasıyla geliyor. Telefonda "Hanımefendi kaç liraya su kesintisi yapmak istiyorsunuz?" diye sorulunca panik yapıyorsun. Hiç kimse "evi temiz tutmak psikolojik bir savaş" dememiş bana. Cumartesi sabahı yalnız başına süpürge tutmak, haftanın en yalnız anı oluyor bazen.
Sosyal olarak da tuhaf. Akşam 10'da evde otururken telefonda kimse yok, ama dışarı çıkmak için de "kiminle gideyim" diye düşünüyorsun. Yapabiliyorsun ama yapmak istemiyor gibi. Bunu kimseye anlatamıyorsun çünkü "neden yalnız gitmedin?" diye cevap alıyorsun.
112