Tek başıma yaşamaya başladığımda ilk defa yoğurt kovasındaki son kaşığı kimin yiyeceği kavgası olmadığını fark ettim. Fakat o yoğurdun bitip bitmediğinden de kimse habersiz. 2022’de Kadıköy’de tuttuğum o minik evde bulaşığı yıkamazsam üç gün masada kalıyor, kime ne. Bayat ekmek poşetiyle aşk yaşıyorum, küflenene kadar çöpe atmaya elim gitmiyor. Gece üçte nevresim değiştirmek zorunda kalırsan işte orada hayatın gerçek yüzüyle tanışıyorsun, çamaşır makinesiyle göz göze geliyorsun. Bir de ampul patladı mı, Google’da “ampul nasıl değiştirilir” diye aratıp üç video izleyip korkudan erteliyorsun, sonuç: karanlıkta duş.