2007'de İzmir'de küçük bir apartmana taşındım, balkonumda sadece bir saksı fesleğen ve ben vardık. Her akşam sularken, sesimin yankısını duyardım, sanki bitki bana cevap veriyormuş gibi. Yalnızlık, alışveriş listesini unutup pazardan fazladan ot almakla yüzleştiğim anlarda gizliyordu kendini. Balkonda o fesleğeni budarken, eski aile evindeki kahvaltıları hatırlardım, ama şimdi her yaprak benim kararım oluyordu. O saksı, üç mevsim dayandı, ben de onunla birlikte büyüdüm.