Sosyal medyadan uzaklaşınca hayatıma en büyük artı, bahçedeki fesleğenlerime daha çok zaman ayırmak oldu. Eskiden bir sulama yapıp hemen telefona sarılırdım, şimdi o fesleğenlerin her bir yaprağını inceliyorum. Geçen yaz, saksıdaki biberiye kuruyordu neredeyse, bir hafta boyunca her sabah toprağını kontrol ettim, yapraklarını okşadım. O ilgiyi görünce nasıl da canlandı, şaşırdım.

Telefonu elime almayınca, saksıların dibinde çıkan minik otları bile daha dikkatli ayıklıyorum. Bir de fark ettim ki, kuş seslerini daha iyi duyuyorum artık. Balkonda oturup çay içerken, eskiden bildirim sesi beklerdim, şimdi serçelerin cıvıltısını dinliyorum. Bence bu, bitkilerime de iyi geldi, daha bir huzurlu duruyorlar.