Sabah insanı olmak, benim gibi geceye âşık birinin estetik anlayışına tamamen ters. Düşünsenize, daha gözlerinizi açmadan yüzünüzde o uykulu, şişmiş ifadeyle güne başlamak zorunda kalıyorsunuz. Halbuki gece, o loş ışıklar altında, cildin kendini onarması, ertesi güne hazırlanması için ne kadar kıymetli.

Geçen yaz, annemle Çeşme'ye gitmiştik, sırf "sabah erken kalkıp denize girmenin faydaları" muhabbetine kanıp. Oysa ben akşamüstü denizin o altın saatlerinde, bronz tenime vuran ışıklarla poz vermeyi tercih ederim. Sabahın köründe buz gibi suya atlamak yerine, yatağımda bir güzellik uykusu daha çekmek, ruhuma ve cildime daha iyi geliyor.