Sabah insanı olmanın çilesini benden iyi kimse bilemez, hele ki ev temizliği işlerinde. Geçen sene, kasım ayında, Ankara'daki dairemde yeni bir rutin denedim: saat 5'te kalkıp toz almak için. Alarmı kurdum, ama uyanınca sanki yorgan bana yapıştı ve yerimden kıpırdayamadım. Sonunda ayağa kalktım, fakat gözlerim yarı açıkken vakumu ters tuttum ve halıyı değil, kendi ayaklarımı süpürmüş oldum. Bu tür çabalarım hep komik sona eriyor, gece yarısı temizlik daha eğlenceli geliyor bana.