Sabah insanı olmaya çalışmak, benim gibi gece kuşu bir temizlik meraklısı için tam bir işkence. Mart 2022'de, evi sabah 7'de silip süpürmeye yeltendim, ama alarmı duyunca gözlerim kapanıyordu sanki. Oysa akşam 9'da aynı işi yaparken, koltuğun altındaki tozları rahatça yakalıyordum, hatta bir bardak çay eşliğinde. Bu karşılaştırma gösteriyor ki, erken kalkış rutini benim için sadece yorgunluk demek, o yüzden hala geceleri tercih ediyorum. Ağustos ayında denediğim yoga seansı bile işe yaramadı, ertesi gün öğlene kadar uyudum.