Sabah insanı olmaya çalışmak, benim için geçen yaz Bodrum'daki ev temizliği işlerinde başladı. Temmuz ayında, müşteriler saat 7'de gelmeden evi pırıl pırıl yapmam gerekiyordu, o yüzden alarmı 5'e kurdum. İlk gün gözlerim açık kalsa da, yataktan kalkmak bir işkenceydi, sanki vücudum isyan ediyordu. Beyin, gecenin karanlığında özgürken sabahın ilk ışığında zincire vuruluyor gibi hissettim, sanki zamanın ritmiyle savaşmak beyhude bir çaba. O günlerde fark ettim ki, erken kalkış sadece disiplin değil, insanın doğasıyla pazarlık etmek anlamına geliyor. Bu süreçte, her seferinde yatağımdan sürünerek kalkarken, hayatın en basit rutini bile felsefi bir meydan okuma yaratıyor.