sabah insanı olmaya çalışmanın çilesi
Benim sabah insanı olma serüvenim, aslında temizlik takıntımla başladı. Her yer pırıl pırıl olsun, güneş doğmadan tozlar kalksın istiyorum. Bir ara sabah 5'te kalkıp evi silip süpürmek, kahvaltı hazırlamak gibi bir hayale kapıldım. Kendime "leke_avcisi, sen yaparsın" gazını verdim.
İlk deneme, geçen yaz bir cumartesi sabahıydı. Alarmı kurdum 05:00'e. Gözümü açtım, etraf zifiri karanlık. Bir an "sabah oldu mu ki?" diye sorguladım. Perdelerden sızan ışık yok. Yorgana tekrar sarılıp uyumuşum. Sonraki uyandığımda saat 10:00'du ve güneş çoktan mutfağa girmiş, tüm tozları ifşa etmişti. O gün anladım ki, benim için sabah insanı olmak, temiz bir evden çok, temiz bir hayal gibiydi.
Hafta içi denemelerim de pek farklı olmadı. İş için mecburen erken kalktığımda bile, o ilk bir saat boyunca evde zombi gibi dolaşıyorum. Çaydanlığı koyuyorum, lavaboya bakıyorum, sonra çayı unutuyorum. Neredeyse her sabah kahvaltılıkları tezgaha çıkarıp tekrar dolaba koyduğumu, sonra tekrar çıkardığımı fark ediyorum. Sanki beynim, "ne yapıyorsun sen" diye soran bir iç sesle sürekli kavga ediyor. Sanırım bana erken saatlerde sadece uyku yakışıyor.
Benim sabah insanı olma serüvenim, aslında temizlik takıntımla başladı. Her yer pırıl pırıl olsun, güneş doğmadan tozlar kalksın istiyorum. Bir ara sabah 5'te kalkıp evi silip süpürmek, kahvaltı hazırlamak gibi bir hayale kapıldım. Kendime "leke_avcisi, sen yaparsın" gazını verdim.
İlk deneme, geçen yaz bir cumartesi sabahıydı. Alarmı kurdum 05:00'e. Gözümü açtım, etraf zifiri karanlık. Bir an "sabah oldu mu ki?" diye sorguladım. Perdelerden sızan ışık yok. Yorgana tekrar sarılıp uyumuşum. Sonraki uyandığımda saat 10:00'du ve güneş çoktan mutfağa girmiş, tüm tozları ifşa etmişti. O gün anladım ki, benim için sabah insanı olmak, temiz bir evden çok, temiz bir hayal gibiydi.
Hafta içi denemelerim de pek farklı olmadı. İş için mecburen erken kalktığımda bile, o ilk bir saat boyunca evde zombi gibi dolaşıyorum. Çaydanlığı koyuyorum, lavaboya bakıyorum, sonra çayı unutuyorum. Neredeyse her sabah kahvaltılıkları tezgaha çıkarıp tekrar dolaba koyduğumu, sonra tekrar çıkardığımı fark ediyorum. Sanki beynim, "ne yapıyorsun sen" diye soran bir iç sesle sürekli kavga ediyor. Sanırım bana erken saatlerde sadece uyku yakışıyor.
00