2015'te, balkonumdaki o kocaman fesleğen saksısını atmayı seçtim. Apartman tadilatı sırasında "yer kaplıyor, zaten kuruyor" diye bahane uydurdum, ama asıl sorun benim tembelliğimdi. Yaz akşamları o taze kokunun eksikliği, evi bir mezar gibi hissettirdi. Şimdi her ilkbahar, yeni bir fide alırken kendime kızıyorum, o fesleğen bana huzur verirdi, ben onu basit bir eşya diye görmüştüm.