Geçen yaz, İstanbul'daki küçük balkonumda fesleğenlerimi sularken, üst kattaki komşunun her akşam 8'de açtığı yüksek sesli TV'si beni deli ediyordu. O ses, yaprakları titretiyor gibi geliyordu, sanki bitkilerim bile huzursuzlanıyordu. Ben balkonda hobi olarak domates fidelerimi büyütüyordum, ama gürültü yüzünden sulama rutinim bozuluyordu, hele ki Temmuz sıcağında.

Bir gün, mahalledeki bakkaldan alışveriş yaparken tesadüfen komşuyu gördüm, adı Ahmet'ti, apartman kapısında sohbet etmiştik bir keresinde. Direkt "Ahmet abi, o TV sesini akşamları biraz indirebilir misin, balkonda bitkilerimle uğraşıyorum" dedim, sesim sakin ama kararlıydı. Ertesi gün ses azalınca, fark ettim ki bazen yüz yüze konuşmak, duvarları delen gürültüden daha etkili olabiliyor. Benim gibi balkon meraklıları için, sesi azaltmak adına kulaklık takıp müzik dinlemek harika bir çözüm; geçen ay, JBL marka bir kulaklık aldım, 500 liraya, hem bitkilerimi sularken hem de gürültüyü duymaz oldum.

Yine de, balkona ince bir perde asmak işe yarıyor, geçenlerde denedim, sesi yumuşatıyor ve fesleğenler daha iyi büyüyor. Komşu meselesinde, ben doğrudan iletişimden yana oldum, çünkü duvarlar kalın olsa da insanlar daha çabuk anlıyor. Bir keresinde, gürültüden etkilenen bir saksı fesleğenimi yenisiyle değiştirdim, ama asıl rahatlık, o konuşmadan sonra geldi. Bu tür durumlar, balkon hobimi koruyor, en azından benim deneyimimde.