Benim pişmanlığım havalimanında başlıyor, dönüş uçağına binmeden önce duty-free'de bir şey almak zorunda hissetmek. Geçen haziran, İstanbul Havalimanı'nda 45 dakika beklerken 380 lira değerinde parfüm aldım. Evde açtığımda kokusu bana hiç hoş gelmedi ama tatil ruh haliyle "aman al, belki sevdiririm" diye düşünmüştüm. Şu anda rafımda duruyor, açılmamış. Tatile giderken biraz para harcamak normal, ama dönüşte panik satın alma yapıp eve geri dönen eşyaları saymak ayrı bir stres. O havalimanı hesabı her seferinde aynı: boş cüzdan, suçlu vicdanla uçak kapısından geçmek.