Geçen kış, Ankara'da kar yağarken uykusuz gecelerim yüzünden ev temizliği rutinim altüst oldu, sanki zamanın döngüsü kırılmıştı. Her gece saat 2'ye kadar felsefi kitaplar okuyordum, varoluşun boşluğunu sorgularken perdelerin tozu birikiyordu. Sonra bir sabah, tam 6'da uyanıp kahve içtim, ama o an anladım ki uyku düzenim olmadan hayatın ritmi bir illüzyona dönüşüyor. Melatonin yerine, eski bir saatimle kendime sınır koydum, bu sayede en azından perdeleri düzenli siliyorum.