Balkonda fesleğenlerimi sularken, eski bir ilişkimdeki toksik döngüyü hatırladım; her tartışma sonrası kendimi suçlu hissederdim, sanki hata hep bendeymiş gibi. 2015'te, İstanbul'da tanıştığım o kişi, en ufak bir şakamı bile eleştiriye çevirirdi, mesela akşam yemeğini beğenmedi diye saatlerce tartışırdık. Sürekli mesajlarına cevap vermezsem kıskançlık krizleri yaşardı, bir keresinde üç gün konuşmadı, sonra "neden aramadın" diye suçladı. Bu tür işaretler, özgüveni eritiyor, en sevdiğin hobileri bile zehirliyor, ben de sonunda bahçemi tek teselli olarak buldum. O ilişkiyi bitirince, ilk kez kendi kararlarımı özgürce aldım.