31 yaşında, geçen yaz İstanbul'daki eski üniversiteden bir arkadaşımın nikahına gittim, herkes çift olmuş, ben tek başıma kaldım. Sohbetler çocuklu hayatın stresinden ibaret, mesela o akşam biri "sabah 6'da kalkıp çocuğa kahvaltı hazırlıyorum" diye dert yandı. Benim gibi hobiyle uğraşanlar için, ilişkiler balkondaki saksılar gibi; sulamazsan soluyorlar, ama iş-günlük koşuşturmada unutuyorsun. 2023'te fark ettim ki, yakın dostluklar da birer fesleğen: ihmal edince kurumuş oluyorlar.