İstanbul’da bana en zor gelen şey, sessizliğin tamamen yok olması. 2022 sonbaharında Kadıköy’de eve taşındım. Sabah 06:45, sokakta bir kamyonun geri vitesi, arka fonda simitçi, çatıda martı, karşı apartmanda klima motoru. Bir yerde mutlaka biri korna çalıyor ya da yüksek sesle telefonda konuşuyor. Akşamları camı kapatınca bile sokak gürültüsü duvarlardan sızıyor. Bir arkadaşım Bahçelievler’de yaşıyor, “burada gece bile apartmanda ayak sesi var” diyor. İnsan bazen kulak tıkacıyla kahve içmek istiyor. Şehirde en ucuz şey gürültü, dağıtıyorlar.