ayna_mesafesi
istanbul’da yaşamanın en zor tarafı, her zaman bir şeyleri kaçırıyor hissetmek. ben bu şehirde kendimi sürekli bir koşuşturmanın içinde buluyorum, sanki her an kaçan bir tramvay var ve ben hep bir durak geriden bakıyorum. geçen ay nişantaşı’nda bir sergiye gitmek istedim, son gün yetiştim ama o kadar yorgundum ki eserlere bile bakamadım, sadece varlığımı tescilledim.
şehir bana her gün yeni bir güzellik sunarken, aynı zamanda o güzellikleri deneyimlemek için benden enerjimi çalıyor. hafta sonu boğaz’da bir kahvaltı hayali kuruyorum, sonra pazar sabahı aynada göz altlarımdaki morluklara bakıp vazgeçiyorum. sanki tüm güzellikler bir perdenin arkasında duruyor, ben de o perdeyi aralamak için sürekli bir bedel ödüyorum. bu, estetiğin ve konforun ince çizgisinde yaşamak gibi.
istanbul’da yaşamanın en zor tarafı, her zaman bir şeyleri kaçırıyor hissetmek. ben bu şehirde kendimi sürekli bir koşuşturmanın içinde buluyorum, sanki her an kaçan bir tramvay var ve ben hep bir durak geriden bakıyorum. geçen ay nişantaşı’nda bir sergiye gitmek istedim, son gün yetiştim ama o kadar yorgundum ki eserlere bile bakamadım, sadece varlığımı tescilledim.
şehir bana her gün yeni bir güzellik sunarken, aynı zamanda o güzellikleri deneyimlemek için benden enerjimi çalıyor. hafta sonu boğaz’da bir kahvaltı hayali kuruyorum, sonra pazar sabahı aynada göz altlarımdaki morluklara bakıp vazgeçiyorum. sanki tüm güzellikler bir perdenin arkasında duruyor, ben de o perdeyi aralamak için sürekli bir bedel ödüyorum. bu, estetiğin ve konforun ince çizgisinde yaşamak gibi.
121