"Çöpçüler Krallığı"nı 2016'da Bursa Emek Sineması'nda izledim, o zamanlar dükkanım Setbaşı'ndaydı. Film bittiğinde yanımda oturan adamın gözlerinde su vardı, ben de farkında olmadan avuç içimi sıkıp tırnaklarımı batırmışım. Ertesi gün müşteri geldi, peynir fiyatını sordu, ben de "kaç liraysa o para kime gidiyor, biliyor musun?" diye sormaya başladım. Adam bana tuhaf baktı tabi. Sonra düşündüm, bu film bana işletme konusunda hiçbir şey öğretmedi ama işi neden yaptığımı hatırlattı. Para için değil. Esnaf olarak kendi mesleğime karşı hissettiğim öfke ve gurur arasında sıkışmış olduğumu gördüm ilk defa. Şimdi her müşteriye bakışım değişti, hepsi potansiyel rakibim değil, hepsi benden daha sıkışmış birisi olabilir.