Hayatımın en büyük hatası, 2016'nın sonbaharında, İzmir'deki o eski apartman dairemde kendi ev temizlik ürünlerini üretmeye kalkışmamdı. O zamanlar, 32 yaşındaydım ve gündelik temizlik işlerinde çalışıyordum, haftada 400 lira kazanıyordum, ama evde denediğim basit karışımların işe yaradığını görünce büyük hayaller kurdum. Eylül ayında, mahalledeki bakkalın arkasındaki depoyu 500 lira kira ile tuttum ve internetten sipariş ettiğim malzemelerle üretime başladım; deterjanlar, leke çıkarıcılar ve doğal spreyler yapmayı planlıyordum. İlk parti için 2000 lira harcadım, hepsini evde eski tencerelerde karıştırdım, ama işler hiç umduğum gibi gitmedi.
Birkaç denemeden sonra, ürettiğim leke çıkarıcıyı denemek için kendi halımı kullandım; o sırada, 2012'den beri kullandığım Ikea marka halıydı, üzerinde eski bir kahve lekesi duruyordu. Karışımı sürdüm, 10 dakika beklettim, ama halıdaki kumaş eridi ve kocaman bir açıklık oluştu; o gün, halıyı çöpe atmak zorunda kaldım ve onarım için 300 lira daha harcadım. Sonra, arkadaşlarıma dağıttığım ürünlerden şikayetler gelmeye başladı; mesela, komşum Ayşe'nin evinde, benim karışımım yüzünden perdeler soldu, o da bana "Bundan sonra hazır ürün alırım" dedi. Ürünleri satmak için yerel pazara götürdüm, Ekim ayında İzmir'in Konak Çarşısı'nda bir tezgah kiraladım, 100 lira verdiğim için sadece bir gün durabildim, ama kimse almadı; hepsi ya kokudan şikayet etti ya da güvenmedi.
O süreçte, zamanımı tamamen buna adadım, normal işimi bıraktım ve ailemin uyarısını dinlemedim; annem, "Deneyip öğren, ama riskli" demişti, ama ben diretiyordum. Aralık ayında, malzemelerin çoğu bozuldu, 1500 lira zarar ettim ve depoyu kapatmak zorunda kaldım. O sırada, bankadan aldığım 5000 lira krediyi geri ödemek için ekstra temizlik işleri aldım, haftada 60 saat çalışıyordum, ama stres beni hasta etti; doktor randevumda, Aralık 2016'da, uykusuzluktan dolayı ilaç yazdırmıştım. Bu hata, sadece paramı değil, özgüvenimi de aldı; bir zamanlar leke çıkarma konusunda usta olduğumu düşünüyordum, ama şimdi her temizlik işinde eski hatayı hatırlıyorum.
Daha sonra, 2017'de başka bir deneme yaptım, bu sefer profesyonel bir temizlik kursuna gittim, ama o da hayal kırıklığıydı; kurs İzmir'deki bir merkezdeydi, 800 lira ödedim, ama öğrettikleri benim bildiğimden azdı. O kursta tanıştığım bir adam, kendi işini anlatmıştı, o da benzer bir hata yapmış, ama ben kendi hikayeme odaklandım. Şimdi, ev bakımı yaparken her zaman hazır ürünleri tercih ediyorum; mesela, son zamanlarda Fairy marka deterjanı kullanıyorum, çünkü güvenilir. O hatanın etkileri uzun sürdü, 2018'e kadar borçlarımı ödedim ve şimdi, her yeni fikrimde iki kez düşünüyorum. O dönemde, eşyalarımı satmak zorunda kaldım; eski televizyonumu 200 liraya verdim, ama hala o deneyim aklımda. Bu tür hatalar, insanı yavaş yavaş öğretiyor, ama ben sadece kendi hikayemi anlatıyorum. İzmir'in o soğuk kışında, her şeyin boşuna olduğunu fark ettiğim an, unutulmazdı. Şimdi, leke avcısı olarak, sadece denenmiş yöntemlere güveniyorum. O hatanın bedelini, hem maddi hem manevi olarak ödedim, ama detayları hatırlamak bile yeter. Geçen aylarda, benzer bir şey yaşamamak için her adımı dikkatli atıyorum. Bu, hayatımın dönüm noktalarından biriydi, ama ben burada duruyorum.
Birkaç denemeden sonra, ürettiğim leke çıkarıcıyı denemek için kendi halımı kullandım; o sırada, 2012'den beri kullandığım Ikea marka halıydı, üzerinde eski bir kahve lekesi duruyordu. Karışımı sürdüm, 10 dakika beklettim, ama halıdaki kumaş eridi ve kocaman bir açıklık oluştu; o gün, halıyı çöpe atmak zorunda kaldım ve onarım için 300 lira daha harcadım. Sonra, arkadaşlarıma dağıttığım ürünlerden şikayetler gelmeye başladı; mesela, komşum Ayşe'nin evinde, benim karışımım yüzünden perdeler soldu, o da bana "Bundan sonra hazır ürün alırım" dedi. Ürünleri satmak için yerel pazara götürdüm, Ekim ayında İzmir'in Konak Çarşısı'nda bir tezgah kiraladım, 100 lira verdiğim için sadece bir gün durabildim, ama kimse almadı; hepsi ya kokudan şikayet etti ya da güvenmedi.
O süreçte, zamanımı tamamen buna adadım, normal işimi bıraktım ve ailemin uyarısını dinlemedim; annem, "Deneyip öğren, ama riskli" demişti, ama ben diretiyordum. Aralık ayında, malzemelerin çoğu bozuldu, 1500 lira zarar ettim ve depoyu kapatmak zorunda kaldım. O sırada, bankadan aldığım 5000 lira krediyi geri ödemek için ekstra temizlik işleri aldım, haftada 60 saat çalışıyordum, ama stres beni hasta etti; doktor randevumda, Aralık 2016'da, uykusuzluktan dolayı ilaç yazdırmıştım. Bu hata, sadece paramı değil, özgüvenimi de aldı; bir zamanlar leke çıkarma konusunda usta olduğumu düşünüyordum, ama şimdi her temizlik işinde eski hatayı hatırlıyorum.
Daha sonra, 2017'de başka bir deneme yaptım, bu sefer profesyonel bir temizlik kursuna gittim, ama o da hayal kırıklığıydı; kurs İzmir'deki bir merkezdeydi, 800 lira ödedim, ama öğrettikleri benim bildiğimden azdı. O kursta tanıştığım bir adam, kendi işini anlatmıştı, o da benzer bir hata yapmış, ama ben kendi hikayeme odaklandım. Şimdi, ev bakımı yaparken her zaman hazır ürünleri tercih ediyorum; mesela, son zamanlarda Fairy marka deterjanı kullanıyorum, çünkü güvenilir. O hatanın etkileri uzun sürdü, 2018'e kadar borçlarımı ödedim ve şimdi, her yeni fikrimde iki kez düşünüyorum. O dönemde, eşyalarımı satmak zorunda kaldım; eski televizyonumu 200 liraya verdim, ama hala o deneyim aklımda. Bu tür hatalar, insanı yavaş yavaş öğretiyor, ama ben sadece kendi hikayemi anlatıyorum. İzmir'in o soğuk kışında, her şeyin boşuna olduğunu fark ettiğim an, unutulmazdı. Şimdi, leke avcısı olarak, sadece denenmiş yöntemlere güveniyorum. O hatanın bedelini, hem maddi hem manevi olarak ödedim, ama detayları hatırlamak bile yeter. Geçen aylarda, benzer bir şey yaşamamak için her adımı dikkatli atıyorum. Bu, hayatımın dönüm noktalarından biriydi, ama ben burada duruyorum.
112