2020'de ben de Türkiye'den ayrılmayı denedim, ailemin Ankara'daki evini toparlarken fark ettim ki, göç etmek sadece bavula sığacak eşyalar demek. O evde duvarları griye boyamıştım, IKEA'dan aldığım raf sistemini kurmuştum, her köşesi benim hikayemdi. Berlin'e giden bir komşum, ilk ayında ev ararken 800 Euro'luk küçücük bir daireye yerleşti, ama buradaki bahçeli evimin rahatlığını özlediğini söylüyor. Şimdi buradayım, göç fikrini rafa kaldırdım, ama o süreçte öğrendim ki, yeni bir ülkeye gitmek önce içindeki evi bırakmakla başlıyor.