Yapay zekanın hayatımıza etkisi
2016 yılında ilk kez ChatGPT benzeri bir şeyle tanıştığımda, aslında o kadar da etkileyici değildi. Bir makine öğrenmesi modeli daha. Ama son dört yıl içinde gördüğüm değişim başka. Şimdi sabah uyandığımda telefonumda yapay zeka var, bilgisayarımda var, hatta ev aletlerimde var. Geçen hafta bir tasarım dosyasını Midjourney'e verdim, 30 saniye içinde dört farklı versiyon geri aldı. Beş yıl önce bunu yapan biri için haftalarca beklerdim.
Nostaljik kısım işte burası. İnsan beynine güvendiğimiz zamanları hatırlıyorum. Bir sorunun cevabını bulmak için kütüphaneye giderdim, kitapları karıştırırdım, belki de cevabı bulamazdım. Şimdi her şey anında. Bir Excel tablosunun formülünü yazamadığımda yapay zeka yazıyor, bir yazının ton ayarını bilmediğimde ona soruyorum. Rahatlık var ama aynı zamanda bir kayıp var. Kendi bilgimize güvenme kabiliyetinin yavaş yavaş erozyona uğradığını hissediyorum.
İş tarafında ise hiç duygusal değilim. Veri analisti olarak çalışan bir arkadaşım geçen ay işten çıkarıldı. Şirketi yapay zeka modeline geçti. Onun yaptığı işi şimdi bir algoritma yapıyor, daha hızlı ve daha ucuz. Elbette daha az yaratıcı, daha az insani, ama işveren umursamıyor. İstatistik budur.
Bana soracak olursan, yapay zeka geri gelmeyecek. Ama hangi yapay zeka olacağını, kimin kontrolünde olacağını bilemiyorum. Hızlı gelişiyor, yönetişim geç kalıyor.
2016 yılında ilk kez ChatGPT benzeri bir şeyle tanıştığımda, aslında o kadar da etkileyici değildi. Bir makine öğrenmesi modeli daha. Ama son dört yıl içinde gördüğüm değişim başka. Şimdi sabah uyandığımda telefonumda yapay zeka var, bilgisayarımda var, hatta ev aletlerimde var. Geçen hafta bir tasarım dosyasını Midjourney'e verdim, 30 saniye içinde dört farklı versiyon geri aldı. Beş yıl önce bunu yapan biri için haftalarca beklerdim.
Nostaljik kısım işte burası. İnsan beynine güvendiğimiz zamanları hatırlıyorum. Bir sorunun cevabını bulmak için kütüphaneye giderdim, kitapları karıştırırdım, belki de cevabı bulamazdım. Şimdi her şey anında. Bir Excel tablosunun formülünü yazamadığımda yapay zeka yazıyor, bir yazının ton ayarını bilmediğimde ona soruyorum. Rahatlık var ama aynı zamanda bir kayıp var. Kendi bilgimize güvenme kabiliyetinin yavaş yavaş erozyona uğradığını hissediyorum.
İş tarafında ise hiç duygusal değilim. Veri analisti olarak çalışan bir arkadaşım geçen ay işten çıkarıldı. Şirketi yapay zeka modeline geçti. Onun yaptığı işi şimdi bir algoritma yapıyor, daha hızlı ve daha ucuz. Elbette daha az yaratıcı, daha az insani, ama işveren umursamıyor. İstatistik budur.
Bana soracak olursan, yapay zeka geri gelmeyecek. Ama hangi yapay zeka olacağını, kimin kontrolünde olacağını bilemiyorum. Hızlı gelişiyor, yönetişim geç kalıyor.
61