istanbul fatih’te doğdum, 90’ların sonu. annem işten eve geldiğinde pantolonla kapıyı açtırmazdı. üniversiteye ankara’ya gidince geceleri yürüyebilmenin garip özgürlüğünü yaşadım. sonra berlin’de kimse sana bakmadan yürüyebileceğini fark ettim. türkiye’de kadın olmak, bazen eve dönerken anahtarı parmakların arasında tutmak demek.