2017’de KPSS’ye hazırlanırken duyduğum cümle şuydu: “Seneye Almanya’ya gideceğim, burada kalınmaz.” O zamandan beri değişen tek şey euro kuru. Üniversitede hoca, asistan, kantinci, temizlik görevlisi... Herkes Almanya’dan, Kanada’dan vize kovalıyordu. Ben de denedim, motivasyon mektubu yazarken Google Translate kafasına sardım. İstanbul’da 13 bin lira maaşla geçinememek, ev arkadaşımla makarna bölüşmek—insan ister istemez “burası bana göre değil” diyor. Göç etmek fikir olmaktan çıkıp ihtiyaç haline geldi. Şaka değil, LinkedIn’de her gün yeni bir “Berlin’e taşındım” postu görüyorum.