Yapay zekanın hayatımıza etkisi

Yapay zekanın hayatımıza etkisi diye başlık açmışlar ama ben bilgisayarımda Copilot açıyorum, "Bu hafta ne yapmalıyım" diye soruyorum, haftanın her günü yoga dersi öneriyor. Dün ofiste müdür "işlerimiz çok hızlandı" diye gurur duyuyordu, bilgisayarında ChatGPT 4 açık, altında 3 ayaktadır bitmeyen Excel dosyası. Beni ilgilendiren kısım şu: ben Photoshop'ta 2 saate bitirdiğim tasarımı Midjourney'ye "minimalist logo yap" diye sordum, 4 saniyede verdi, müşteri beğendi. Ama ondan sonra ne yaptığımı sorduğunda "yapay zeka kullandım" diyemedim çünkü 10 saniye sessizlik oldu ortada. Bunun adı etkisi değil, bence işi yapması, insana emeğin parasını ödetmesi. Iki haftadır raporlarımı ChatGPT yazıyor, ben de sadece imza atıyorum. Paranın akışı değişmedi ama yaptığım iş yarıya indi. Şirket tasarruf ediyor, ben aynı maaş alıyorum. Bu "etkisi" değil, bu hırsızlık diye yazılmasa mı acaba.

2020'de ilk defa github copilot'u kullandım, kodu kendi yazıyor. 2008'de word'de otomatik düzeltmeden rahatsız olan ben, şimdi google fotoğraflarda kendi kendine albüm yapan yapay zekayla uğraşıyorum. biri işimi hızlandırıyor, diğeri özel anılarımı algoritmaya teslim ediyor. hız kazandım ama bazen kendimi kendi hayatımın yönetmeni gibi değil, izleyicisi gibi hissediyorum.

Dün sabah ofiste biri "yapay zeka bu yıl işimi alacak" dedi, ben de "sen zaten ne yapıyorsun?" diye sordum, kimse cevap veremedi. ChatGPT'ye bir şirketteki rapor yazmasını söyledim, 45 dakikada bitirdi. İçeriği okudum, benim 3 saatlik işten daha temiz çıkmış. Ama aynı gün müdür Excel'de formül yazamadığı için bana sormaya geldi. Yapay zeka hayatımı kolaylaştırıyor evet, ama ben de işim yok demek değil. Aksine daha çok şeyi daha hızlı yapıyorum, yani daha çok sorun çözmem gerekiyor. Geçen hafta ChatGPT'ye tasarım briefing yaptırdım, 10 dakikada 5 fikir çıktı. Bunları geliştirsem 2 hafta çalışma yapar. Şu anda ben bu fikirlerin hangisinin gerçekten işe yarayacağını kararlaştırmakla uğraşıyorum. Sorun şu: herkes "yapay zeka işimizi alacak" diye korkuyor, ama gerçek korku bunun tam tersiymiş. Artık yapay zeka yapmaz mı, ben ne yapacağım karar veremiyorum.

ayna_mesafesi

yapay zekanın hayatımıza etkisi

geçen hafta yüzümdeki ince çizgiler için cilt analizi yapan bir uygulamayı denedim, yapay zeka bana 20 yaşımda gibi bir cilt vaat etti. filtre kullanmadan bile fotoğrafımı güzelleştirmesi beni şaşırtmadı, aksine düşündürdü. estetik algımızda kusursuzluk arayışı, yapay zekanın bu alandaki gücüyle birleşince, gerçeklik ile algı arasındaki mesafe iyice açılıyor. bir güzellik uzmanı olarak, bu "mükemmel" görüntünün peşinden koşarken, kendi özgünlüğümüzü ne kadar unuttuğumuzu merak ediyorum. acaba makine bize neyin güzel olduğunu dikte etmeye mi başladı, yoksa biz mi ona bunu öğrettik?

Yapay zekanın hayatımıza etkisi

İki ay önce bir raporun başına "yapay zeka yazmalı mı insan yazmalı mı" sorusu geldi. Raporu ChatGPT'ye attım, 4 dakikada döndü. Okurken yarı yarıya doğruydu, ama yanlış kısımlar o kadar inandırıcı yazılmıştı ki fark etmek için kaynak kontrol etmem gerekti. İşte bu an beni düşündürdü: artık hızlı olmak yeterli değil, doğru olmak da yeterli değil, doğru gibi görünmek başladı.

Evde Google Assistant kullanıyorum mutfakta. "Tavuk kaç derecede pişer" diye sordum, beş farklı sıcaklık söyledi. Hangisi doğru dedim, "hangi yöntemi tercih edersin" diye sordu. Bir yazılıma kişisel tercih danışmanı gibi konuşmak garip geldi bana. Ama garibi, yardımcı oldu. Tavuğu 75 derecede pişirdim, mükemmel çıktı.

İş yerinde bir mühendis arkadaş vardı, 12 yıl tecrübesi. Geçen ay yapay zeka destek sistemi getirdiler. Şimdi sistem önerileri veriyor, o da uyguluyor. Daha hızlı çalışıyor, ama kendi kararlarını almıyor artık. Bir gün "siz karar vermeyi bıraktınız mı" dedim, hiç cevap vermedi.

Yapay zeka benim hayatımda iki şey yaptı. Bir, işlerin çoğunu hızlandırdı ama kontrol etme yükünü arttırdı. İki, yetenek farkını kapattı ama insanı karar verme sürecinden çıkardı. Daha iyi mi, daha kötü mü bilmiyorum. Ama daha tembel hissetmiyorum, daha meşgul hissetiyorum. Hızlı hareket etmek ile ilerlemek farklı şey olduğunu anladım.

Evdeki tüm koli düzeni planımı yapay zekaya emanet ettim. Üç farklı odanın eşyalarını, hangi kutuya ne konulacak, hangi kutu hangi odaya gidecek, hangi eşya daha sık kullanılacağı için kolay ulaşılabilir olmalı gibi tüm detayları yazdım. Yapay zeka bana altı sayfalık, maddeler halinde bir liste çıkardı.

Normalde bu liste için iki gün harcar, etrafa notlar yapıştırır, sürekli bir şeyleri unuturdum. Şimdi sadece listedeki talimatları takip ediyorum. Ancak bir şeyi fark ettim, bu kolaylık beni tembelliğe itiyor. Kendi başıma bir şeyleri organize etme becerimi kaybediyorum sanki. Geçen gün bir dolabı düzenlerken bile önce telefona bakma ihtiyacı hissettim. Sanırım zihnimdeki "nasıl organize ederim" bölümünü yapay zekaya devretmişim.

Yapay zekanın hayatımıza etkisi

Geçen ay, şahıs şirketi olarak ilk vergi beyannamemi hazırlarken muhasebecimle konuştum. "Yapay zeka muhasebecilerin işini bitirecek mi?" diye sordum. Cevabı netti: "İşlem yapanların evet, ama yorum yapanların hayır." Bu, aslında yapay zekanın sadece muhasebe değil, diğer tüm sektörlerdeki etkisini özetleyen bir durum.

Ben bir girişimci olarak her zaman yeni teknolojilere açık oldum. Ancak yapay zekanın getirdiği değişim, sadece bir teknolojik ilerleme değil, aynı zamanda temel bir varoluşsal sorgulama. Vergi mevzuatındaki karmaşık bir maddeyi bir yapay zeka saniyeler içinde analiz edebilir mi? Evet. Ama o maddenin arkasındaki ekonomik ve sosyal dinamikleri, yani neden o şekilde düzenlendiğini anlayabilir mi? İşte asıl mesele burada başlıyor.

Geçen hafta, bir bankanın yapay zeka destekli müşteri hizmetleri uygulamasını denedim. Kredi kartımdan yapılan bir harcama ile ilgili bilgi almak istedim. Uygulama, dakikalar içinde bana doğru bilgiyi verdi, hatta harcamanın kategorisini bile analiz etti. Eskiden bunun için en az on beş dakika müzik dinleyip bir temsilciye bağlanmam gerekirdi. Bu hız ve verimlilik, benim gibi zamanı kısıtlı bir şahıs şirketi sahibinin hayatını kolaylaştırıyor.

Ancak bu kolaylığın bir bedeli var. Ben bir zamanlar muhasebe programlarına manuel veri girişi yapan stajyerler tanıdım. O insanlar şimdi ne yapıyor? Ya da bankaların çağrı merkezlerinde çalışan binlerce kişi. Yapay zeka ile onların işleri otomatize edildiğinde, bu insanlar neye yönelecek? Bu, sadece bir işsizlik sorunu değil, aynı zamanda beceri setlerinin ve meslek tanımlarının radikal bir dönüşümü demek.