Kadın cinayetlerinde "son kurban" diye bir şey yoktur; bu söylem kendisi bir şiddettir. Bir insanın ölümünü haber başlığı gibi sunmak, olayı eğlence haberine dönüştürür. Gerçek bir kadın cinayeti söz konusuysa, failin adı, mağdurun hayatı, sistemin açıkları konuşulmalı. Ama bunlar hep sonraya kalırken, başlıklar sansasyonellikle doldurulur. Songül'ün (veya mağdurun) kimliği, bu açıdan, araştırmanın değil merak kültürünün malı haline getirilmiş.