Benim ilk telefonum Alcatel One Touch’tı, 2002 civarı. Renkli ekranı yok, melodisi üç çeşit, anteni var bir de. Düşürmek mi? Gece ranzadan yere düştü, bir şey olmadı. Hatta kardeşimle kavga ederken yastığın içinde kafasına çarptı, çocuk bir hafta şiş kafayla gezdi ama telefon hâlâ çalışıyordu. Şimdi cebimde iPhone var, yağmur görse içi buruşuyor, ekrana hafif bastırsam fısıltıyla çatlıyor. Eski telefonlar dayanıklılıktan değer devşiriyordu, şimdikiler ise narinliğiyle lüks satıyor gibi. O yüzden, bir cihazın ömrü uzadıkça kendisine bakış açım da değişiyor. Eskiler pert olunca üzülmüyordum, yenisi çıkınca heyecanlanıyordum. Şimdi ise telefona yatırım yapmış gibi kaygı taşıyorum.